مقالات آموزشی

استیکینگ ارز دیجیتال چیست؟ سود سهام بلاک چین با Staking

آموزش درآمدزایی با استیکینگ

مقدمه ای بر استیکینگ ارز دیجیتال …….

اکنون مشخص شده است که فضای دارایی های دیجیتال و اکوسیستم متنوع توکن های آن برای ماندگاری در دسترس هستند. با این حال ، جدا از عدم قطعیت های نظارتی در حال انجام ، ممنوعیت مداوم ارز رمزنگاری شده در مناطق مختلف جغرافیایی و FUD بی وقفه که حول فن آوری مخرب رمزنگاری در حال چرخش است ، برخی از مباحث بسیار بحث شده در سراسر فضا شامل مصرف انرژی بلاکچین و هزینه برق محاسباتی است.

بلاکچین که به عنوان یک فناوری دفتر دیجیتال تعریف می شود ، در درجه اول به دلیل کاربرد آن در ارزهای رمزپایه شناخته می شود و لایه بنیادی این زیرساخت مالی نسبتاً جدید و مهیج را تشکیل می دهد.

بلاکچین که در سال 2008 معرفی شد و به عنوان دفتری عمومی برای بیت کوین خدمت کرد ، صدها دارایی رمزنگاری غنی از ارزش ، متنوع و منحصر به فرد را به وجود آورد و علاوه بر این اکوسیستم ظهور برنامه های کاربردی در زمینه های مختلف ، از جمله زنجیره های تأمین ، DeFi ، NFT ها ، حق ثبت اختراعات ، قراردادهای هوشمند و حاکمیت زنجیره ای.

آژانس اتحادیه اروپا برای امنیت شبکه و اطلاعات بلاکچین را چنین تعریف می کند:

led یک دفتر کل عمومی متشکل از کلیه معاملات انجام شده از طریق شبکه همتا به همتا. این یک ساختار داده ای متشکل از بلوک های داده پیوندی است. این فناوری غیرمتمرکز شرکت کنندگان در یک شبکه نظیر به نظیر را قادر می سازد بدون نیاز به یک مرجع مرکزی قابل اعتماد و در عین حال با اطمینان از رمزنگاری برای اطمینان از یکپارچگی معاملات انجام دهند. معاملات – ENISA (2019)

بر خلاف سیستم های دفتر کل سنتی که قرن ها توسط بانک ها و دولت ها استفاده می شد و غیرقابل دسترسی و متمرکز هستند ، دفترهای بلاکچین غیر متمرکز و شفاف هستند. در حقیقت ، هیچ مرجع مرکزی به عنوان مدیر انحصاری دفتر فعالیت نمی کند و مسئولیت های اصلی دفتر مذکور شامل ذخیره سازی ، به روزرسانی و تأیید معاملات است.

بلاکچین با استفاده از تکنیک های رمزنگاری داده ها را به عنوان “زنجیره بلوک” ذخیره ، اشتراک و همگام سازی می کند . بلوک ها مجموعه ای از معاملات ثبت شده را نشان می دهند و هر بلاک جدید از معاملات با بلاک قبلی مرتبط است و یک زنجیره بلوک “رو به رشد” ایجاد می کند. ایجاد هر بلوک باید توسط همه شرکت کنندگان شبکه تأیید شود و این فرایند می تواند از طریق “مکانیسم اجماع” که قوانین تأیید و اعتبار سنجی معاملات را تعیین می کند ، حاصل شود.

یکی از رایج ترین رویکردها “استخراج” است که به سازوکار اثبات کار (PoW) اعتماد می کند. با استفاده از PoW ، به منظور افزودن مجموعه ای از تراکنش ها به بلاکچین ، شرکت کنندگان در شبکه برای یافتن راه حل برای یک مسئله پیچیده ریاضی بر اساس الگوریتم های رمزنگاری با یکدیگر رقابت می کنند و از این شرکت کنندگان شبکه معمولاً “ماینر” یاد می شود. هنگامی که یک ماینر راه حل مشکل را پیدا می کند و پس از اعتبار سنجی از سایر شرکت کنندگان ، بلوک تراکنش ها به بلاکچین اضافه می شود.

در حالی که Proof-of-work به بیت کوین ، اتریوم و سایر دارایی های رمزنگاری اجازه می دهد تا معاملات peer-to-peer را به روشی ایمن و بدون واسطه پردازش کنند ، PoW در مقیاس به مقدار زیادی قدرت محاسباتی نیاز دارد که فقط با پیوستن بیشتر ماینرها به شبکه افزایش می یابد. اما از طرف دیگر ، یک راه حل پایدارتر وجود دارد و این راه حل استیکینگ است.

استیکینگ ارز دیجیتال چیست؟

می توان استیکینگ را به عنوان گزینه ای کم مصرف برای استخراج استخراج در نظر گرفت. سازوکار آن شامل نگهداری وجوه در کیف پول ارز رمزنگاری شده برای پشتیبانی از امنیت و عملیات شبکه بلاکچین است. در واقع ، نگه داری فرآیند قفل کردن دارایی های رمزنگاری برای دریافت پاداش است که برخی آن را به سود سهام بلاکچین تشبیه می کنند. با این حال ، برای اینکه درک بهتری از آنچه استیکینگ است بدانیم ، لازم است تجزیه و تحلیل مختصری از مکانیسم Proof-of-Stake انجام شود.

این به این دلیل است که Proof-of-Stake مکانیزم اجماعی را اجرا می کند که کاملاً متفاوت از Proof-of-Work است و به بلاکچین اجازه می دهد تا ضمن حفظ سطح قابل توجهی از تمرکز زدایی ، به روش کم مصرف تری عمل کند.

اثبات سهام

در حالی که اثبات کار در طول تاریخ ثابت شده است که مکانیزم قوی و کارآمدی برای تسهیل اجماع به صورت غیرمتمرکز است ، اما میزان قدرت محاسباتی مورد نیاز برای عملکرد صحیح آن به یک نگرانی فزاینده در سراسر فضا تبدیل شده است.

در حقیقت ، معما های پیچیده ای که ماینرها برای حل آن رقابت می کنند ، هدفی جز اطمینان از امنیت شبکه ندارند و اگرچه می توان استدلال کرد که استفاده بیش از حد PoW از منابع توجیه پذیر است ، اما این بهینه ترین مکانیسم پردازش نیست.

Proof-of-Stake (PoS) در طرف مقابل ، به عنوان جایگزینی برای Proof-of-Work ایجاد شد و برای حل برخی از مسائل ذاتی PoW طراحی شده است. ایده PoS این است که شرکت کنندگان در شبکه می توانند دارایی های رمزنگاری شده خود را در یک پروتکل استیکینگ قفل کنند که ، در زمان های خاص ، به یکی از آنها حق اعتبار می دهد تا بلاک بعدی معاملات را تأیید کند و در نتیجه پاداش این کار را می گیرد.

در PoS ، احتمال انتخاب شدن برای تأیید معاملات بلوکی متناسب با مقدار توکن های نگهداری شده توسط یک شرکت کننده است. بنابراین ، آنچه تعیین می کند کدام شرکت کنندگان یک بلوک معامله ایجاد می کنند ، براساس توانایی آنها در حل معماهای الگوریتمی مانند اثبات کار نیست ، بلکه براساس میزان دارایی های ذخیره شده آنها است.

Proof of Stake ” استیکینگ ” مسلماً یک راه حل پیچیده و قابل مقیاس برای بلاکچین است به این دلیل که برخلاف Proof-of-Work که از انرژی بیش از حد برای حل چالش های هش استفاده می کند ، یک استخراج کننده Proof-of-Stake محدود به استخراج درصدی از معاملات است. که بازتاب سهام مالکیت آنها است.

از نظر تئوری ، این بدان معناست که ماینری که می گوید 5٪ از دارایی های رمزنگاری موجود می تواند فقط 5٪ از بلوک های معامله را استخراج کند ، که این امر نیاز به مقدار زیادی از قدرت محاسباتی را برای تأیید معاملات بسیار کاهش می دهد و ذاتاً شبکه را کارآمدتر می کند.

پیشنهاد مقیاس پذیری PoS یکی از دلایل اصلی این است که چرا اتریوم در آینده نه چندان دور با ETH 2.0 از Proof of Work به Proof-of-Stake مهاجرت می کند.

اثبات نمایندگی سهام (DPoS)

Delegated Proof of Stake (DPoS) یک نسخه جایگزین از PoS است که به شرکت کنندگان در شبکه اجازه می دهد توازن رمزهای خود را به عنوان رأی انجام دهند ، جایی که قدرت رأی دادن متناسب با مقدار توکن های نگهداری شده باشد. این آرا سپس برای انتخاب تعدادی از نمایندگان استفاده می شود که بلاکچین را از طرف رای دهندگان خود مدیریت می کنند و از این طریق اجماع و امنیت را تأمین می کنند.

به طور معمول ، جوایز شرط بندی به این نمایندگان منتخب توزیع می شود که سپس بخشی از جوایز را به انتخاب کنندگان خود ، به روشی پیشنهادی برای کمک های فردی خود ، تقسیم می کنند.

اساساً ، DPoS اجازه می دهد تا توافق با تعداد کمتری از گره های معتبر حاصل شود ، و به همین ترتیب ، تمایل به افزایش عملکرد شبکه و بهره وری پردازش دارد.

استیکینگ چگونه کار میکند؟

همانطور که قبلا ذکر شد ، Proof-of-Work برای اعتبار سنجی و افزودن بلوک های معاملاتی به بلاکچین به ماینرها متکی است. در مقابل ، زنجیره های Proof-of-Stake اعتبار سنجی کرده و بلوک های جدیدی را از طریق فرآیند استیکینگ تولید می کنند. استیکینگ اصطلاحی چتری است که برای نشان دادن عمل تعهد دارایی های رمزنگاری به پروتکل ارز رمزنگاری شده برای بدست آوردن پاداش در ازای آن استفاده می شود.

علاوه بر این ، هنگامی که کاربران دارایی های خود را در یک پروتکل مشارکت می کنند ، ذاتاً در حفظ امنیت پروتکل سهیم هستند و برای این کار پاداش هایی را به عنوان نشانه های بومی دریافت می کنند.

در نتیجه ، هرچه میزان دارایی تعهد شده بیشتر باشد ، پاداش دریافتی نیز از استیکینگ کردن بیشتر خواهد بود. این جوایز شرطی همه به صورت زنجیره ای توزیع می شود ، به این معنی که روند کسب این جوایز کاملاً خودکار بوده و از هرگونه اشخاص ثالث جدا می شود.

صادقانه بگویم ، این مکانیزم جایزه پردازی ، برای بسیاری از علاقه مندان به دارایی های دیجیتال یک پیشنهاد ارزشمند درخشان محسوب می شود زیرا امکان ترکیب دارایی مداوم را فراهم می کند و آرزوی نهایی کارآفرینی “درآمد در حالی که خوابید” را به ارمغان می آورد!

پاداش چگونه تولید می شود؟

دارایی های اثبات سهام مانند Solana ، Cardano ، Tezos و Polkadot به همه این امکان را می دهد تا کاربران دارایی های خود را در پروتکل های مربوطه خود مستقر کرده و از طریق استیکینگ پاداش کسب کنند ، همانطور که در تصویر بالا نشان داده شده است. به طور خاص ، دو نوع پاداش وجود دارد که توزیع می شود:

  • پاداش گرفتن (پاداش تورمی)
  • هزینه های معامله

برای دریافت پاداش ، کاربران دارایی های رمزنگاری شده خود را با یک گره Proof-of-Stake استیکینگ می کنند تا مجموعه ای از تراکنش ها را تأیید کند. اگر گره ای که یک کاربر برای موفقیت در بلوک ها واگذار کرده است یا بلوک ها را تأیید می کند ، کاربر پاداش های جدی دریافت می کند و در نتیجه ارزش خالص دارایی رمزنگاری شده وی را افزایش می دهد. در صورت عدم پاسخگویی یا بدخیمی گره ، ممکن است بخشی از دارایی های گره و در نتیجه دارایی های کاربر به طور قابل توجهی کاهش یافته یا کاملاً نابود شود.

بنابراین ، جوایز شرطی هم برای استیکرهای منفرد و هم برای گره های پروتکل سودمند است زیرا از یک طرف باعث ترغیب کاربران به استیکینگ کردن دارایی های خود در ازای دریافت نوعی پاداش رمز بومی می شود و از طرف دیگر امنیت کلی پروتکل را بهبود می بخشد خودش هنگامی که استکرها برای اعتبار سنجی انتخاب می شوند و جوایز دارایی های بومی تازه ضرب شده را دریافت می کنند ، به این پاداش ها، پاداش تورمی می گویند.

این اساساً به این معنی است که هر بار اعتبار یک بلوک ، نشانه های جدیدی از آن ارز ضرب و توزیع می شود و به عنوان پاداش های توزیع می شود ، از این رو اصطلاح تورمی است.

با توجه به هزینه های معامله ، هر معامله کارمزد کمی را به همراه دارد و باعث می شود گره انتخاب اولویت انتخاب تراکنش هایی را که وارد بلاک می شوند ، آسان تر کند. مجموعه هزینه های انباشته حاصل از معاملات اساسی نیز به گره می رود.

معاملات لایه بنیادی بلاکچین و ارز رمزنگاری شده هستند و بسته به معماری خاص پروتکل ، انواع مختلفی از نقش ها را بازی می کنند. به عنوان مثال ، تراکنش ها ممکن است از انتقال رمزها تا اجرای قرارداد هوشمند متفاوت باشد و علیرغم عدم شباهت در انواع معاملات ، موضوع اصلی این است که این تراکنش ها همیشه سفارش داده می شوند و در یک بلوک جدید جمع می شوند تا همه گره های شبکه بتوانند در مورد کل وضعیت بلاکچین.

چگونه میتوان در استیکینگ شرکت کرد؟

استیکینگ یک ابزار سرمایه گذاری نسبتاً مناسب و معقول برای هرکسی است که دارایی آن فقط در کیف پول رمزنگاری بیکار مانده و درآمد منفعلانه ای ایجاد نمی کند. وقتی نوبت به استیکینگ می رسد ، می توان دو نقش را بازی کرد:

  • اعتبار سنجی: مناسب ترین شرکت های بلاکچین و علاقه مندان به فن آوری است.
  • تفویض اختیار: برای بیشتر دارندگان دارایی های رمزنگاری مناسب است.

برای تبدیل شدن به یک گره اعتبارسنج در یک شبکه Proof-of-Stake (PoS) ، دارندگان دارایی های رمزنگاری موظف هستند که نشانه های خود را به عنوان وثیقه در مقابل مصرف برق به عنوان مورد شبکه Bitcoin PoW سهام ، سهام کنند. همانطور که قبلا ذکر شد ، اعتبارسنجها به طور تصادفی برای ایجاد و اعتبارسنجی بلوک ها انتخاب می شوند و احتمال انتخاب یک اعتبارسنج بستگی به مقدار توکن های ذخیره شده دارد. شرکت کنندگان در یک سیستم PoS اساساً می توانند با دارایی های سهام خود در حاکمیت زنجیره ای رای دهند و اگر PoS دموکراسی باشد ، سهم کاربر قدرت رای گیری آنها را تشکیل می دهد.

در واقع ، اعتبارسنجان PoS با دارایی های خود در مورد بخشهایی از تراکنش که معتبر می دانند رأی می دهند. در صورت موافقت اکثریت شبکه ، آنها پاداش های کلیدی دریافت می کنند و اگر بخواهند تقلب کنند ، به عنوان مثال با رأی دادن به طور همزمان در دو بلوک تراکنش مختلف ، خطر از دست دادن کل سهام خود را دارند. این سیستم با تشویق به افزایش تعداد گره ها و دلسرد کردن گره ها از عملکرد ، ذاتاً زیرساخت متعادلی ایجاد می کند.

بعلاوه ، توجه به این نکته مهم است که هرکسی نمی تواند اعتبارسنج شبکه شود. این به دلیل این واقعیت است که اعتبار سنج ها باید شرایط خاص تحمیل شده توسط پروتکل را داشته باشند و در بیشتر موارد ، سد ورود بسیار زیاد است. به عنوان مثال ، برای تبدیل شدن به اعتبار سنج ، شخص بالقوه باید:

  • حداقل مقدار استکینگ کردن در مورد ETH 2.0 ، حداقل سهام 32 ETH الزامی است.
  • زیرساختی ایمن و کارآمد تنظیم کنید.
  • تیمی از توسعه دهندگان و مهندسان ایجاد کنید که مسئول توسعه و ارتقا continuous مستمر زیرساخت ها هستند.

نمایندگی

داشتن تنها یک دارایی دیجیتال در حجم عظیم ممکن است برای بسیاری از علاقه مندان به رمزنگاری در خارج از کشور جذاب نباشد. با این حال ، بسیاری از سیستم های PoS این مسئله را پیش بینی می کنند و روش هایی را به کار می گیرند تا دارندگان دارایی بتوانند رمزهای خود را با یک اعتبار سنج که خود آنها اداره نمی کنند ، سهام بگذارند. به این فرآیند استیکینگ از طریق اعتبار سنج ، واگذاری گفته می شود.

تفویض دارایی به یک اعتبارسنج مستلزم کمک به شمارش سهام اعتبارسنج در ازای درصدی از استیکینگ کردن و پاداش های دریافتی است. از نظر عملی ، یک نماینده ، رمزها را در یک قرارداد هوشمند واریز می کند و تعیین می کند که کدام اعتبار سنج در شبکه می خواهد افزایش دهد. در نتیجه ، با افزایش جوایز بدست آمده در فرآیند استیکینگ ، پاداش های سهام به طور خودکار بین اعتبارسنج و نماینده تفکیک می شود.

استخرهای استیکینگ

استخرهای استیکینگ گروهی از دارندگان دارایی های رمزنگاری شده است که منابع خود را جمع می کنند تا شانس خود را برای تأیید بلوک ها و دریافت پاداش افزایش دهند. در یک استخر استیکینگ ، دارندگان متناسب با سهم خود در استخر ، قدرت استیکینگ خود را ترکیب کرده و جوایز را تقسیم می کنند.

راه اندازی یک استخر استیکینگ اغلب به سطح بالایی از تخصص و مقدار قابل توجهی سرمایه اولیه نیاز دارد و به همین ترتیب ، به احتمال زیاد ارائه دهندگان استخر از پاداش های استیکینگ شده برای شرکت کنندگان در استخدام هزینه دریافت می کنند. به طور معمول ، سهام باید برای یک دوره مشخص قفل شود و معمولاً یک زمان برداشت یا الزام آور ندارد که توسط پروتکل تعیین می شود.

بعلاوه ، به احتمال بسیار زیاد ، شرکتهای مورد نیاز برای شرکت کنندگان نیاز دارند که حداقل مقدار علائم را قبل از اینکه به عنوان مشارکت کننده بالقوه در نظر بگیرند ، در اختیار داشته باشند ، که این امر باعث ایجاد سو رفتار می شود.

لیکویید استیکینگ

جدا از سازوکارهای سنتی استیکینگ که تاکنون مورد بحث قرار گرفته است ، برخی از پروتکل های DeFi شروع به اجرای قالب جایگزینی Staking با عنوان Liquid Staking کرده اند. اصطلاح Liquid Staking برای توصیف پروتکل هایی که نمایندگی رمز دارایی های سهام را صادر می کنند ، استفاده می شود که این امکان را برای استفاده از این بازنمایی ها در سایر برنامه های DeFi یا به دست آوردن نقدینگی فوری برای مقدار انباشته ایجاد می کند.

به طور موثر ، لیکویید استیکینگ مستلزم ایجاد یک رمز جدید بر روی زنجیره برای نشان دادن مقدار سهام است ، و دارایی های سهام را اساساً لیکویید می کند و برای تجارت بیشتر در دسترس است. علاوه بر این ، نمایندگی سهام توکن شده به کاربران اجازه می دهد تا برخی از محدودیت های اعمال شده توسط شبکه های خاص مانند دوره های قفل و پیوند غیرمستقیم را دور بزنند.

لیکویید استیکینگ طیف گسترده ای از فرصت های سرمایه گذاری و معاملات را برای سهامداران فراهم می کند زیرا امکان ایجاد یک سرمایه اضافی را فراهم می کند که می تواند در پروتکل های تولید محصول ، APY بالا و نقدینگی مجدداً توزیع شود. به دلیل این مزایا و ویژگی ها ، نمایندگی سهام توکن ثابت شده است که در حال رشد در فضای DeFi است ، پروژه هایی مانند Ramp DeFi ، Kira Network ، StaFi ، Acala DeFi و LiquidStake پیشگام جنبش هستند.

استیکینگ در مقابل بازده کشاورزی

در حالیکه کشت و زرع و محصول در واقع شباهت هایی با هم دارند ، تعیین تفاوت بین آنها برای جلوگیری از سردرگمی هنگام پیمایش در فضای DeFi مهم است.

هر دو بخش استیکینگ و تولید محصول شامل تأمین نقدینگی یک پروتکل به منظور دریافت پاداش در ازای استفاده کنندگان است. مزرعه تولید ، که به آن معدن نقدینگی نیز می گویند ، به عنوان فرآیند تأمین نقدینگی برای کسب جوایز “استخراج” تعریف می شود. با این حال ، استخراج نقدینگی نباید با استخراج اثبات کار اشتباه شود ، که حل معادلات الگوریتمی برای اعتبارسنجی بلوک ها را در پی دارد.

در عوض ، هنگامی که کاربران نقدینگی را به مبادله یا پروتکل غیرمتمرکز ارائه می دهند ، دارایی هایی مانند ETH را ارائه می دهند ، به عنوان مثال ، هنگامی که سایر کاربران پروتکل می خواهند رمزهای USDC خود را با ETH مبادله کنند ، دارایی ذکر شده برای تجارت به اندازه کافی وجود دارد .

در نتیجه ، کاربری که تجارت را انجام می دهد هزینه ای را به پروتکل پرداخت می کند که در عوض ، به تأمین کننده نقدینگی در وهله اول پاداش می دهد. به زعم خود ، محصول بازده تقریباً شبیه به استیکینگ است اما در واقع شامل فرآیند پویاتر حرکت فعالانه دارایی ها به اطراف پروتکل های مختلف به منظور “مزرعه” کردن بهترین پاداش های ممکن است.

به طور کلی ، سهام برای سرمایه گذاری های میان مدت و بلند مدت در نظر گرفته شده است ، زیرا توکن ها برای مدت زمان مشخصی قفل می شوند. در مقایسه با تولید محصول ، استیکینگ به عنوان گزینه سرمایه گذاری مطمئن تر و کم خطر شناخته شده و منجر به بازگشت نسبتاً مناسب سرمایه گذاری می شود. از طرف دیگر ، بهره وری از کارایی و استخراج نقدینگی ، خطراتی نظیر ضرر ناگهانی را به همراه دارد و به همین دلیل معمولاً بالاترین APY ها را در حوزه رمزنگاری به وجود می آورند.

در زمان نوشتن مقاله ، ارائه توکن های CAKE به پروتکل PancakeSwap سالانه تقریباً 95٪ دارای APY است که البته در زیرساخت های مالی سنتی سابقه نداشته است. بنابراین ، اگرچه تولید محصول در واقع خطرات آن را به همراه دارد ، اما همچنین سرمایه گذاران را قادر می سازد به درصد بی سابقه بازگشت سرمایه (ROI) که قادر به یافتن آن در سایر نقاط نیستند دسترسی پیدا کنند.

نتیجه گیری

استیکینگ اصطلاحی چتری است که برای نشان دادن عمل تعهد دارایی های رمزنگاری به پروتکل ارز رمزنگاری شده برای بدست آوردن پاداش در ازای آن استفاده می شود. وقتی کاربران دارایی های خود را در یک پروتکل مشارکت می کنند ذاتاً در حفظ امنیت پروتکل سهیم هستند و برای این کار پاداش هایی را به عنوان نشانه های بومی دریافت می کنند.

Proof of Stake مسلماً یک راه حل پیچیده و قابل مقیاس برای بلاکچین است به این دلیل که برخلاف Proof of Work که از انرژی بیش از حد برای حل چالش های هش استفاده می کند ، Miner Proof of Stake محدود به استخراج درصدی از معاملات است که منعکس کننده آن است. سهام مالکیت آنها

بنابراین ، اگرچه اثبات کار ثابت شده است که مکانیزمی قوی برای اعتبار سنجی بلوک های معاملاتی است ، اما نه سازگار با محیط زیست و نه کارآمدترین روش پردازش است. در عوض ، استیکینگ یک راه حل کم مصرف به شمار می رود و به کاربران اجازه می دهد تا بلاک ها را مستقیماً با اعتبار سنجی شبکه یا از طریق واگذاری اعتبار سنجی کنند.

شرکت کنندگان در شبکه که سرمایه قابل توجهی دارند می توانند اعتبارسنج پروتکل شده و برای تأیید معاملات پاداش سهام دریافت کنند ، یا حتی ممکن است مجموعه سهام خود را راه اندازی کنند و آن را برای مشارکت کنندگان بالقوه باز کنند و هزینه خدمات مدیریتی خود را دریافت کنند.

در حالی که ROI موجود در اکثر پروتکل های سهام می تواند برای رمزنگاری تا حدودی متوسط ​​تلقی شود ، استیکینگ برای افرادی که دارایی های آنها فقط در کیف پول رمزنگاری بیکار مانده اند و به هیچ وجه درآمد منفعل ایجاد نمی کنند ، یک ابزار سرمایه گذاری عالی است. بنابراین ، سهام نه تنها یک مکانیسم پردازش کارآمدتر را ارائه می دهد بلکه همچنین یک روش عالی برای سرمایه گذاران است که ارزش خالص دارایی رمزنگاری شده خود را از چشم انداز میان مدت و بلند مدت افزایش دهند.

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۲ رای

علیرضا خوش اقبال

این موقعیت نیست که انسان را می‌سازد، این انسان است که موفقیت و ثروت را خلق می‌کند.. سرنوشت شما حاصل باور هایتان است ♕

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا